วิธีเขียน 擡 (tái) — ความหมาย “ยก, เงย”

ลำดับขีดเริ่มจาก 扌 (ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดยก) จากนั้นเขียน 臺 โดยเริ่มจาก 吉 (บน) แล้วตามด้วย 至 (ล่าง) ระวังอย่าลืมขีดเล็กๆ ใน 臺 และทำให้ส่วน 扌 มีขนาดเล็กกว่าส่วนขวาเพื่อความสมดุล

擡 เน้นการยกขึ้นข้างบน (เช่น 擡头 เงยหน้า) ขณะที่ 撅 หมายถึงการแหย่หรืองอขึ้น และ 撑 หมายถึงการยันหรือค้ำไว้ ต่างกันที่ทิศทางและลักษณะของการใช้แรง

擡 ใช้เมื่อพูดถึงการยกสิ่งของ เช่น 擡桌子 (ยกโต๊ะ) หรือการเงยร่างกาย เช่น 擡头 (เงยหน้า) นอกจากนี้ยังใช้ในความหมายโดยนัย เช่น 擡舉 (ยกย่อง) หรือ 擡槓 (เถียง)

臺 ในอดีตหมายถึงหอสูงที่ใช้สังเกตการณ์หรือประกอบพิธีกรรม การยกสิ่งของขึ้นสู่หอสูงจึงต้องใช้แรงและความร่วมมือ ดังนั้น 擡 จึงแฝงความหมายของการทำงานร่วมกัน เช่น ในคำว่า 擡轎 (หามเกี้ยว) ที่ต้องใช้คนสองคนหาม

擡 ใช้เป็นคำกริยานำหน้าได้หลายคำ เช่น 擡頭 (เงยหน้า), 擡手 (ยกมือ), 擡腳 (ยกเท้า) และในความหมายเชิงนามธรรม เช่น 擡價 (ขึ้นราคา) หรือ 擡愛 (ให้เกียรติ)

คำทั่วไปที่มี 擡 ได้แก่: 擡头 (tái tóu) — เงยหน้า; 擡手 (tái shǒu) — ยกมือ; 擡桌子 (tái zhuō zi) — ยกโต๊ะ