วิธีเขียน 荃 (quán) — ความหมาย “หญ้าหอม (อุปมาถึงกษัตริย์ในกวีนิพนธ์)”

เริ่มจากเขียน 艹 ก่อน (แนวนอน, แนวตั้ง, แนวตั้ง) จากนั้นเขียน 全 โดยเริ่มจาก 人 (บน), แล้วจึงเขียน 王 (กลางและล่าง) ระวังอย่าให้ 艹 คับแคบเกินไป เพราะต้องมีพื้นที่ให้ 全 สมบูรณ์ จำไว้ว่า 'หญ้าคุ้มครองสิ่งที่อยู่ใต้' เพื่อให้โครงสร้างสมดุล

荃 มีราก 艹 และหมายถึงหญ้าหอม ส่วน 兹 (zī) มีราก 丷 (แปด) และหมายถึง 'นี้' หรือ 'เติบโต' ในบริบทโบราณ ส่วน 芈 (mǐ) มีราก 羊 (แกะ) และเป็นนามสกุลโบราณ รวมถึงใช้เป็นเสียงร้องของแกะ ความแตกต่างหลักคือรากศัพท์และความหมายที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

ในชีวิตประจำวัน 荃 ไม่ค่อยใช้โดดเดี่ยว แต่จะพบในวรรณคดีและบทกวีโบราณ เช่น ใน 'หลี่เซา' ของชวีหยวน ที่ใช้ 荃 หมายถึงกษัตริย์ ในปัจจุบันอาจพบในชื่อเฉพาะหรือคำประพันธ์ เพื่ออ้างถึงความดีงามหรือการพิจารณาอย่างรอบคอบ

ใน 'หลี่เซา' กวีชวีหยวนใช้ 荃 เพื่อเรียกกษัตริย์แห่งรัฐฉู่ ซึ่งแสดงถึงความหวังที่กษัตริย์จะมองเห็นความซื่อสัตย์ของเขา การใช้ 荃 ในเชิงอุปมานี้สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมการเมืองในยุคจั้นกั๋ว ที่กวีใช้สัญลักษณ์ธรรมชาติเพื่อสื่อสารกับผู้มีอำนาจ

荃 มักใช้ในคำประสม เช่น 荃蹄 (quán tí) หมายถึงเครื่องมือดักปลาและสัตว์ ซึ่งอุปมาถึงวิธีการหรือเครื่องมือที่ใช้ให้บรรลุเป้าหมาย และ 荃察 (quán chá) หมายถึงการที่กษัตริย์ทรงพิจารณา หรือ 荃不察 (quán bù chá) หมายถึงกษัตริย์ไม่ทรงพิจารณา ซึ่งใช้ในบริบทเชิงวิจารณ์หรือเสียดสี

คำทั่วไปที่มี 荃 ได้แก่: 荃蹄 (quán tí) — เครื่องมือดักปลาและสัตว์ (อุปมาถึงวิธีการสู่เป้าหมาย); 荃察 (quán chá) — กษัตริย์ทรงพิจารณา; 荃不察 (quán bù chá) — กษัตริย์ไม่ทรงพิจารณา (สำนวนกวี)