วิธีเขียน 名 (míng) — ความหมาย “ชื่อ, ชื่อเสียง”

ลำดับขีดของ 名 คือ: ขีดแรก ノ (เฉียงลงซ้าย), ขีดที่สอง フ (ขีดหัก), ขีดที่สาม 丶 (จุด), ขีดที่สี่ 丨 (ขีดตั้ง), ขีดที่ห้า 乙 (ขีดหัก), ขีดที่หก 一 (ขีดนอน) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน 夕 ให้แคบเกินไปหรือลืมจุดที่สาม และบางครั้งเขียน 口 เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแทนที่จะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส

卟 (bǔ) หมายถึงเสียงเคาะหรือเสียงปาก และมี 口 อยู่ข้างล่างเหมือนกัน แต่ด้านบนเป็น 卜 (bǔ, ทำนาย) ส่วน 古 (gǔ) หมายถึง 'โบราณ' มี 十 (สิบ) อยู่บน 口 ซึ่งต่างจาก 夕 ที่เป็น 'กลางคืน' ของ 名 ดังนั้น 名 จึงเน้นเรื่องการเรียกชื่อในความมืด ในขณะที่ 古 เน้นเรื่องการสืบทอดของเวลา

名 ใช้ในคำทั่วไป เช่น 名字 (míng zì) แปลว่า 'ชื่อ', 有名 (yǒu míng) แปลว่า 'มีชื่อเสียง', และ 报名 (bào míng) แปลว่า 'สมัคร' หรือ 'ลงชื่อ' เมื่อคุณแนะนำตัวเอง คุณพูดว่า 我叫... (wǒ jiào...) ซึ่งแปลว่า 'ฉันชื่อ...' และถ้าถามชื่อคนอื่น ถามว่า 你叫什么名字? (nǐ jiào shén me míng zì?)

ในจีนโบราณ ชื่อ (名) ถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และมีความสำคัญมาก มีพิธีตั้งชื่อ (命名) เพื่อให้ชื่อเป็นมงคล และชื่อยังใช้ในระบบการสอบขุนนาง (科举) เพื่อระบุตัวตน การเข้าใจว่าชื่อเป็นตัวแทนของตัวตนและเกียรติยศ จะช่วยให้เห็นว่าทำไม 名 จึงหมายถึงทั้ง 'ชื่อ' และ 'ชื่อเสียง'

名 มักใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อสร้างคำ เช่น 名片 (míng piàn) แปลว่า 'นามบัตร', 名人 (míng rén) แปลว่า 'บุคคลที่มีชื่อเสียง', 名字 (míng zì) แปลว่า 'ชื่อ' และ 命名 (mìng míng) แปลว่า 'ตั้งชื่อ' นอกจากนี้ยังมี 名胜 (míng shèng) แปลว่า 'สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง' และ 名不虚传 (míng bù xū chuán) แปลว่า 'สมชื่อ ไม่เกินจริง'

คำทั่วไปที่มี 名 ได้แก่: 名字 (míng zì) — ชื่อ; 有名 (yǒu míng) — มีชื่อเสียง; 报名 (bào míng) — สมัคร, ลงชื่อ