วิธีเขียน 旷 (kuàng) — ความหมาย “กว้างขวาง / ละเลย (หน้าที่)”

ลำดับขีดคือ 日 ก่อน (ขีดแนวตั้ง, ขีด横折, ขีด横, ขีด横) แล้วตามด้วย 广 (จุด, ขีด横, ขีด撇) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือเขียน 广 ก่อน 日 หรือลืมจุดที่มุมบนของ 广 จำง่ายๆ ว่า 'ตะวันขึ้นก่อน แล้วค่อยสร้างหลังคา' จะช่วยให้จำลำดับได้

旷 มี 广 ทางขวา หมายถึงกว้าง/ละเลย ส่วน 旦 มี 一 (ขีดเดียว) ใต้ 日 หมายถึงพระอาทิตย์ขึ้น/เช้า และ 旧 มี 丨 (ขีดตั้ง) ทางขวา หมายถึงเก่า/เดิม จำง่ายๆ ว่า 旷 คือ 'ตะวันกับหลังคา' (กว้าง), 旦 คือ 'ตะวันกับพื้นดิน' (เช้า), 旧 คือ 'ตะวันกับไม้เท้า' (เก่า)

旷 มักใช้ในบริบทของการขาดเรียนหรือขาดงาน เช่น 旷课 (โดดเรียน), 旷工 (ขาดงานโดยไม่ลา) และใช้ในคำว่า 空旷 (กว้างขวางโล่งเตียน) เช่น สนามที่โล่งกว้าง ควรใช้เมื่อต้องการสื่อถึงความกว้างที่อาจนำไปสู่การละเลยหรือความเงียบเหงา

ในจีนโบราณ การโดดเรียนหรือขาดงานถือเป็นการละเลยหน้าที่ที่ร้ายแรง เพราะการเรียนและการทำงานเป็นพื้นฐานของสังคม คำว่า 旷 จึงแฝงความหมายเชิงลบของการไม่รับผิดชอบ ขณะเดียวกัน 空旷 ใช้บรรยายทิวทัศน์ที่กว้างใหญ่ เช่น ทะเลทรายหรือทุ่งหญ้า ซึ่งในวรรณกรรมจีนมักสื่อถึงความอ้างว้างและความคิดถึงบ้าน

旷 มักใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อบอกการขาด เช่น 旷课 (ขาดเรียน), 旷工 (ขาดงาน), 旷职 (ละเลยหน้าที่) และใช้เป็นคำคุณศัพท์ใน 空旷 (กว้างโล่ง), 旷野 (ทุ่งกว้าง) ตัวอย่างประโยค: 他旷课了三天 (เขาขาดเรียนสามวัน) หรือ 这里很空旷 (ที่นี่กว้างขวางมาก)

คำทั่วไปที่มี 旷 ได้แก่: 旷课 (kuàng kè) — โดดเรียน / ขาดเรียน; 旷工 (kuàng gōng) — ขาดงาน (โดยไม่ลา); 空旷 (kōng kuàng) — กว้างขวางโล่งเตียน