วิธีเขียน 狊 (jú) — ความหมาย “จ้องมองด้วยความตกใจ”

ลำดับขีดของ狊 คือ เริ่มจาก 犭 (ขีดแรกเป็นขีดเฉียงซ้าย ขีดที่สองเป็นขีดโค้ง ขีดที่สามเป็นขีดขึ้น) จากนั้นเขียน 目 โดยเริ่มจากขีดแนวตั้งด้านซ้าย ขีดแนวนอนด้านบน ขีดแนวตั้งด้านขวา ขีดแนวนอนด้านล่าง และขีดแนวนอนตรงกลาง ระวังอย่าลืมขีดแนวนอนตรงกลางของ 目 และอย่าให้ 目 คับหรือแคบเกินไป

狊 เน้นที่การจ้องมองด้วยความตกใจ ในขณะที่ 状 (zhuàng) หมายถึง สภาพหรือรูปร่าง และ 犹 (yóu) หมายถึง ยังคงหรือเหมือน ตัวอักษรทั้งสามมี radical 犭 เหมือนกัน แต่ส่วนประกอบต่างกัน 狊 มี 目 ขณะที่ 状 มี 丬 (ไม้) และ 犹 มี 尤 (ดีเด่น) ทำให้ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง

狊 เป็นคำที่ไม่ค่อยใช้ในภาษาจีนสมัยใหม่ พบได้ในวรรณคดีหรือบทกวีโบราณ ตัวอย่างเช่น ในตำราโบราณมักใช้ 狊狊 เพื่อบรรยายอาการจ้องมองด้วยความกลัวของสัตว์หรือคน ปัจจุบันอาจพบในงานเขียนเชิงวรรณศิลป์หรือบทกวี

狊 เป็นตัวอักษรที่พบในพจนานุกรมโบราณ เช่น ชัวเหวินเจี่ยจื้อ (說文解字) ซึ่งเป็นพจนานุกรมจีนยุคแรก ๆ ในสมัยราชวงศ์ฮั่น การที่ตัวอักษรนี้มี radical 犭 และ 目 แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการสังเกตสัตว์ในวัฒนธรรมจีนโบราณ ซึ่งสะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ

狊 มักไม่ค่อยนำมารวมกับตัวอักษรอื่น แต่มีคำที่พบได้ เช่น 狊狊 (jú jú) หมายถึง จ้องมองไปรอบ ๆ ด้วยความหวาดกลัว และ 狊然 (jú rán) หมายถึง อาการจ้องมองด้วยความตกใจ นอกจากนี้ยังมี 狊视 (jú shì) หมายถึง จ้องเขม็ง ซึ่งใช้ในบริบทที่ต้องการเน้นการจ้องมองอย่างจริงจัง

คำทั่วไปที่มี 狊 ได้แก่: 狊狊 (jú jú) — จ้องมองไปรอบๆ ด้วยความหวาดกลัว; 狊然 (jú rán) — อาการจ้องมองด้วยความตกใจ; 狊视 (jú shì) — จ้องเขม็ง