วิธีเขียน 聱 (áo) — ความหมาย “อ่านยาก, ออกเสียงยาก”

เริ่มจากเขียน 耳 ก่อน (5 ขีด) แล้วตามด้วย 敖 (11 ขีด) รวม 16 ขีด ระวังอย่าลืมขีดเล็ก ๆ ใน 敖 เช่น ขีดที่ 4 และ 5 ที่เป็นเส้นเฉียงไขว้กัน ฝึกเขียนโดยแบ่งเป็นสองส่วนคือ 耳 และ 敖 จะช่วยให้จำลำดับขีดได้ง่ายขึ้น และไม่เผลอเขียน 敖 เป็น 教 หรือ 放

聚 (jù) แปลว่า รวมตัว มี Radical เป็น 耳 เหมือนกัน แต่ด้านล่างเป็น 乑 (กลุ่มคน) ส่วน 聩 (kuì) แปลว่า หูหนวก ด้านล่างเป็น 貴 (แพง) ส่วน 聱 เน้นที่เสียงที่ขัดหูหรืออ่านยาก ไม่ได้เกี่ยวกับการรวมกลุ่มหรือการได้ยินไม่ได้ จึงควรจำที่ความหมายหลักคือ 'ขัดหู' ถึงจะใช้ไม่สับสน

聱 มักใช้ในบริบทของการอ่านหรือการออกเสียง เช่น 形容文章佶屈聱牙 แปลว่า ข้อความที่อ่านแล้วติดขัด เข้าใจยาก หรือใช้กับคำพูดที่ฟังแล้วไม่ราบรื่น ตัวอย่างเช่น 这本书的文字佶屈聱牙，读起来很费劲 (หนังสือเล่มนี้ใช้ภาษาที่อ่านยากมาก อ่านแล้วเหนื่อย) แต่น้อยมากที่จะใช้ในบทสนทนาทั่วไป เพราะเป็นภาษาหนังสือ

聱 เป็นตัวอักษรที่ไม่ค่อยใช้ในชีวิตประจำวัน แต่ปรากฏในวรรณกรรมคลาสสิก เช่น ในบทความของ唐朝 นักเขียน 韩愈 ที่ใช้คำว่า 佶屈聱牙 เพื่อวิจารณ์งานเขียนที่อ่านยาก ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าคนจีนโบราณให้ความสำคัญกับความไพเราะของภาษา การเข้าใจที่มาทางวรรณคดีนี้จะช่วยให้จำความหมายของ 聱 ได้แม่นยำขึ้น

聱 มักใช้ในคำประสมที่เกี่ยวกับการอ่านหรือการออกเสียง เช่น 聱牙 (áo yá) แปลว่า อ่านแล้วไม่รื่นหู, 聱口 (áo kǒu) แปลว่า ขัดปาก, และ 佶屈聱牙 (jí qū áo yá) แปลว่า วกวนอ่านยาก ตัวอย่างประโยค: 这篇文章佶屈聱牙，我读了三遍才懂 (บทความนี้วกวนอ่านยากมาก ฉันอ่านสามรอบถึงจะเข้าใจ)

คำทั่วไปที่มี 聱 ได้แก่: 聱牙 (áo yá) — อ่านยากไม่รื่นหู; 聱口 (áo kǒu) — ขัดปาก, ออกเสียงยาก; 佶屈聱牙 (jí qū áo yá) — อ่านยากและเข้าใจยาก, สำนวนวกวน