วิธีเขียน 菘 (sōng) — ความหมาย “ผักกาดขาว (คำโบราณ)”

เขียน 艹 ก่อนด้วยเส้นแนวนอนสั้นสองเส้นและเส้นตั้งตรงกลาง จากนั้นเขียน 松 โดยเริ่มจาก 木 (ไม้) ด้านซ้าย แล้วตามด้วย 公 (สาธารณะ) ด้านขวา ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมเขียนจุดใน 公 (บางคนเขียนเป็น 八) และการเขียน 木 ให้เป็น 扌 (手) ผิดพลาด จำไว้ว่า 菘 มี 11 ขีด และ radical คือ 艹

菘 (sōng) มี radical 艹 และด้านล่างคือ 松 ส่วน 兹 (zī) มี radical เดียวกันแต่ด้านล่างเป็น 玄 (ลึกลับ) และหมายถึง 'นี้' หรือ 'เติบโต' ส่วน 苧 (níng) มี radical 艹 และด้านล่างเป็น 宁 (สงบ) หมายถึง 'ปอ' หรือ 'ผ้าลินิน' ความแตกต่างสำคัญคือส่วนประกอบด้านล่างที่ต่างกัน ทำให้เสียงและความหมายต่างกัน

ปัจจุบัน 菘 ไม่ค่อยใช้เดี่ยวๆ แต่พบในคำประสม เช่น 菘菜 (ผักกาดขาว) ซึ่งเป็นผักที่ใช้กันทั่วไปในอาหารจีน และ 菘蓝 (ต้นคราม) ซึ่งใช้ทำสีย้อมสีน้ำเงิน ในวรรณคดีโบราณ 菘 หมายถึงผักกาดขาว แต่ในภาษาพูดสมัยใหม่จะใช้ 白菜 (báicài) แทน

ในจีนโบราณ ผักกาดขาว (菘) เป็นผักหลักในฤดูหนาว เพราะทนหนาวและเก็บได้นาน คำว่า 菘 มีความเกี่ยวข้องกับ 松 (สน) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความยืนยาวและความทรหด ดังนั้น 菘 จึงแฝงความหมายถึงความแข็งแรงทนทาน บันทึกใน 'หนานฟางเฉ่ามู่จ้วง' (南方草木状) กล่าวถึง 菘 ว่าเป็นผักที่มีคุณค่าทางยา

菘 มักใช้เป็นคำนำหน้าในชื่อพืช เช่น 菘菜 (ผักกาดขาว), 菘蓝 (Isatis tinctoria) ซึ่งใช้ทำสีย้อมคราม และ 青菘 (ผักกาดกวางตุ้ง) ในบริบททางพฤกษศาสตร์ 菘 ใช้เรียกพืชตระกูล Brassica เช่น 菘芥 (ผักกาดมัสตาร์ด) ตัวอย่างประโยค: '冬天吃菘菜，对身体好' (การกินผักกาดขาวในฤดูหนาวดีต่อสุขภาพ)

คำทั่วไปที่มี 菘 ได้แก่: 菘菜 (sōng cài) — ผักกาดขาว; 菘蓝 (sōng lán) — ต้นคราม (Isatis tinctoria); 青菘 (qīng sōng) — ผักกาดกวางตุ้ง