วิธีเขียน 腮 (sāi) — ความหมาย “แก้ม”

ลำดับขีดของ 腮 คือ เริ่มจาก 月 (ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน) จากนั้นเขียน 田 (ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน) และจบด้วย 心 (ขีดแนวเฉียง ขีดแนวนอน ขีดแนวเฉียง ขีดจุด) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน 思 ให้ใหญ่เกินไปหรือเล็กเกินไป ควรให้ส่วน 田 และ 心 มีขนาดพอดีกับ 月 และวางให้อยู่กึ่งกลาง

แม้ทั้งสามตัวจะมี 月 เป็นส่วนประกอบ แต่ 望 (wàng) หมายถึง 'มอง' หรือ 'หวัง' โดยมี 亡 (ตาย) และ 王 (กษัตริย์) เป็นส่วนประกอบ ส่วน 朝 (cháo) หมายถึง 'ราชวงศ์' หรือ 'เช้า' โดยมี 十 (สิบ) และ 日 (ตะวัน) เป็นส่วนประกอบ ในขณะที่ 腮 ใช้ 思 (ความคิด) เป็นส่วนเสียงและความหมายที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์บนใบหน้า ดังนั้นการสังเกตส่วนประกอบด้านขวาจะช่วยแยกความหมายได้

腮 ใช้เรียกส่วนแก้มของคนหรือสัตว์ เช่น เวลาพูดถึง 腮帮子 (กระพุ้งแก้ม) หรือ 腮红 (บลัชออน) ที่ใช้ทาแก้ม นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 鱼腮 (เหงือกปลา) ซึ่งเป็นอวัยวะหายใจของปลา ในการสนทนาทั่วไป ผู้คนมักพูดถึง 腮 เมื่อบรรยายลักษณะใบหน้า เช่น แก้มแดง หรือแก้มป่อง

ในวัฒนธรรมจีน แก้มถือเป็นสัญลักษณ์ของสุขภาพและความมีชีวิตชีวา ผู้หญิงสมัยโบราณมักทาแดงที่แก้มเพื่อความสวยงาม ซึ่งปัจจุบันคือ 腮红 คำว่า 腮 ยังปรากฏในวรรณกรรมจีน เช่น ในบทกวีที่พรรณนาถึงความงามของสตรี ว่า '脸红腮' (หน้าแดงแก้มแดง) เพื่อแสดงความเขินอายหรือความมีเสน่ห์

腮 มักใช้เป็นคำนามอิสระหรือเป็นส่วนหนึ่งของคำประสม เช่น 腮帮子 (กระพุ้งแก้ม) ใช้เรียกเนื้อแก้มด้านใน 腮红 (บลัชออน) เป็นเครื่องสำอาง และ 鱼腮 (เหงือกปลา) ใช้ในบริบทเกี่ยวกับปลา นอกจากนี้ยังมีคำว่า 腮腺 (ต่อมน้ำลาย) ซึ่งเป็นศัพท์ทางการแพทย์ และ 腮托 (ที่รองคางสำหรับไวโอลิน) ซึ่งเป็นอุปกรณ์ดนตรี

คำทั่วไปที่มี 腮 ได้แก่: 腮帮子 (sāi bāng zi) — กระพุ้งแก้ม; 鱼腮 (yú sāi) — เหงือกปลา; 腮红 (sāi hóng) — บลัชออน, ที่ปัดแก้ม