วิธีเขียน 期 (qī) — ความหมาย “ระยะเวลา / งวด / ช่วง”

ลำดับขีดของ 期 คือ เริ่มจาก 其 (แนวนอน, แนวตั้ง, แนวนอน, แนวตั้ง, แนวนอน, แนวตั้ง, แนวนอน, แนวตั้ง) แล้วตามด้วย 月 (撇, 横折钩, 横, 横) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน 月 ให้เล็กลงหรือเอียงเกินไป ควรจำไว้ว่า 月 ต้องอยู่ใต้ 其 พอดีและมีความกว้างเท่ากัน

朔 (shuò) หมายถึงวันขึ้น 1 ค่ำ หรือวันแรกของเดือน 朕 (zhèn) เป็นสรรพนามบุรุษที่หนึ่งที่กษัตริย์ใช้แทนตัวเอง ในขณะที่ 期 หมายถึงช่วงเวลาโดยทั่วไป ทั้งสามตัวมี 月 เป็นส่วนประกอบ แต่ความหมายและการใช้งานต่างกัน

期 ใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับเวลา เช่น 星期 (สัปดาห์), 日期 (วันที่), 学期 (ภาคเรียน) และ 假期 (วันหยุด) นอกจากนี้ยังใช้ในคำกริยา 期待 (คาดหวัง) ซึ่งหมายถึงการเฝ้ารอสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ในสมัยโบราณ 期 ใช้เรียกช่วงเวลาที่พระจันทร์เต็มดวงหรือเดือน ซึ่งเป็นหน่วยเวลาที่สำคัญในปฏิทินจันทรคติจีน การที่ 期 ประกอบด้วย 月 จึงสะท้อนให้เห็นว่าคนจีนโบราณใช้ดวงจันทร์เป็นเครื่องวัดเวลา

期 สามารถรวมกับคำอื่นได้หลายแบบ เช่น 星期 (สัปดาห์) ใช้บอกวันในสัปดาห์ 期待 (คาดหวัง) ใช้แสดงความรู้สึกเฝ้ารอ 学期 (ภาคเรียน) ใช้ในบริบทการศึกษา และ 到期 (ครบกำหนด) ใช้บอกเวลาที่สินค้าหรือเอกสารหมดอายุ

คำทั่วไปที่มี 期 ได้แก่: 星期 (xīng qī) — สัปดาห์; 期待 (qī dài) — คาดหวัง / เฝ้ารอ; 学期 (xué qī) — ภาคเรียน