วิธีเขียน 零 (líng) — ความหมาย “ศูนย์”

ส่วนที่มักเขียนผิดคือด้านล่าง 令 ซึ่งต้องมีจุดที่ขีดที่สอง และต้องไม่ลืมขีดที่เอียงลงทางขวา ลำดับการเขียนควรเริ่มจาก 雨 ก่อน (เขียนจากบนลงล่าง) แล้วค่อยเขียน 令 โดยเริ่มจากจุดก่อน แล้วตามด้วยขีดอื่นๆ จำไว้ว่า 雨 มี 8 ขีด และ 令 มี 5 ขีด รวมเป็น 13 ขีดพอดี

ทั้งหมดมีส่วนหัวเป็น 雨 แต่ 雩 (yú) หมายถึงการขอฝนหรือพิธีกรรมเกี่ยวกับฝน ส่วน 雪 (xuě) หมายถึงหิมะ ซึ่งเป็นน้ำแข็งที่ตกลงมา ในขณะที่ 零 หมายถึงศูนย์หรือเศษเล็กน้อย ไม่ได้เกี่ยวกับสภาพอากาศโดยตรง

เราใช้ 零 ในหลายสถานการณ์ เช่น การนับเลข (เช่น 零 = 0), การบอกอุณหภูมิติดลบ (零下 = ต่ำกว่าศูนย์), การพูดถึงเงินทอน (零钱 = เงินทอน), และการพูดถึงชิ้นส่วนเล็กๆ (零件 = อะไหล่) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 零头 (เศษเงิน) และ 零时 (เวลาเที่ยงคืน)

ในอดีต 零 ใช้แทนเศษหรือส่วนที่เหลือ เช่น ในการวัดหรือการเงิน ต่อมาเมื่อมีการนำระบบเลขฐานสิบจากอินเดียเข้ามาในจีน จึงใช้ 零 แทนศูนย์ และยังใช้ในการเขียนจำนวนที่มีเลขศูนย์ เช่น 一百零五 (105) ซึ่งแปลว่า 'หนึ่งร้อย ศูนย์ ห้า' เพื่อให้ชัดเจน

零 ใช้รวมกับคำอื่นได้หลากหลาย เช่น 零钱 (เงินทอน), 零件 (ชิ้นส่วน), 零下 (ติดลบ), 零度 (ศูนย์องศา), 零基础 (พื้นฐานเป็นศูนย์) และ 零距离 (ระยะห่างเป็นศูนย์) คำเหล่านี้ใช้บ่อยในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะในการช้อปปิ้ง วิทยาศาสตร์ และการเรียน

คำทั่วไปที่มี 零 ได้แก่: 零钱 (líng qián) — เงินทอน, เศษเหรียญ; 零件 (líng jiàn) — อะไหล่, ชิ้นส่วน; 零下 (líng xià) — ติดลบ (อุณหภูมิ)