วิธีเขียน 萏 (dàn) — ความหมาย “ดอกบัว (มักใช้ในคำว่า 菡萏)”

ลำดับขีดคือ: ขีดแนวนอนสั้น, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอนสั้น (艹) จากนั้นเขียน 臽 ซึ่งเริ่มจากขีด撇 (piě) ด้านบน, ขีด横折 (héng zhé), ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีด横折钩 (héng zhé gōu) และปิดท้ายด้วยสองขีดแนวนอน จำง่ายๆ ว่าส่วนบนเป็นหญ้า (艹) แล้วส่วนล่างเป็น 'กับดัก' (臽) ที่มีช่องว่างตรงกลาง เขียนให้ส่วนล่างแคบกว่าส่วนบนเล็กน้อย

萏 (dàn) หมายถึงดอกบัว ส่วน 兹 (zī) หมายถึง 'นี้' หรือ 'เติบโต' และ 苧 (níng) หมายถึงป่านรามี ความแตกต่างหลักอยู่ที่ส่วนล่าง: 萏 มี 臽 ซึ่งสื่อถึงหลุม/ความลึก ขณะที่ 兹 มี 幺 (เส้นเล็ก) สองเส้น และ 苧 มี 宁 (níng) ซึ่งหมายถึงความสงบ การจำที่ส่วนล่างจะช่วยแยกความหมายได้

萏 มักไม่ใช้เดี่ยวๆ แต่ปรากฏในคำว่า 菡萏 (hàn dàn) ซึ่งเป็นคำเขียนที่หมายถึงดอกบัว โดยเฉพาะในวรรณคดีหรือบทกวี เช่น ในกลอนหรือบทความที่กล่าวถึงความงามของดอกบัว ในชีวิตประจำวัน คนจีนมักใช้คำว่า 荷花 (hé huā) แทน แต่ 菡萏 จะให้ความรู้สึกสง่างามและโบราณกว่า

ดอกบัวเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ในวัฒนธรรมจีน เพราะมันงอกออกมาจากโคลนตมแต่กลับบานสะพรั่งอย่างสะอาดงดงาม คำว่า 菡萏 มักปรากฏในบทกวีจีนโบราณ เช่น ใน 'อ้ายเหลียนซั่ว' (爱莲说) ของโจวตุนอี ที่ยกย่องดอกบัวว่า '出淤泥而不染' (ไม่เปื้อนแม้เกิดจากโคลน) การเข้าใจสัญลักษณ์นี้จะทำให้จำความหมายของ萏 ได้ง่ายขึ้น

萏 มักรวมกับ 菡 เป็น 菡萏 (hàn dàn) ซึ่งหมายถึงดอกบัวโดยรวม นอกจากนี้ยังมี 萏萏 (dàn dàn) หมายถึงดอกบัวที่กำลังเบ่งบาน และ 菡萏香 (hàn dàn xiāng) หมายถึงกลิ่นหอมของดอกบัว ตัวอย่างประโยค: '池塘里的菡萏开得正艳' (ดอกบัวในสระกำลังบานสะพรั่ง) และ '菡萏香销翠叶残' (กลิ่นหอมของดอกบัวจางหาย ใบเขียวเริ่มร่วงโรย)

คำทั่วไปที่มี 萏 ได้แก่: 菡萏 (hàn dàn) — ดอกบัว (ภาษาเขียน); 萏萏 (dàn dàn) — ดอกบัวที่กำลังเบ่งบาน; 菡萏香 (hàn dàn xiāng) — กลิ่นหอมของดอกบัว