วิธีเขียน 吱 (zhī) — ความหมาย “เสียงจี๊ดๆ, ส่งเสียง”

ลำดับขีดของ 吱 คือ 口 (3 ขีด: 竖, 横折, 横) ตามด้วย 支 (4 ขีด: 横, 竖, 横撇/横钩, 捺) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือเขียน 支 เร็วเกินไปจนขีดสุดท้าย (捺) สั้นเกินไป ควรยืดขีดนั้นให้ยาวเพื่อความสมดุล

ทั้ง 吱, 卟 และ 古 ล้วนมี 口 เป็นส่วนประกอบ แต่ 吱 ใช้ 支 เป็นส่วนเสียง และหมายถึงเสียงแหลม เช่น เสียงหนู ส่วน 卟 ใช้ 卜 เป็นส่วนเสียง หมายถึงเสียงดังปุด ๆ และ 古 ใช้ 十 เป็นส่วนความหมาย หมายถึง 'โบราณ' ซึ่งไม่เกี่ยวกับเสียง

ใช้ 吱 กับเสียงเล็ก ๆ แหลมสูง เช่น หนูร้อง '吱吱叫' หรือใช้ในสำนวน '吱一声' หมายถึง 'บอกสักคำ' เช่น '你走的时候吱一声' (ตอนเธอไปบอกฉันด้วย) ส่วน '吱声' หมายถึง 'ส่งเสียง' มักใช้ในประโยคปฏิเสธ '他不吱声' (เขาไม่พูดอะไร)

ในภาษาจีน เสียงของสัตว์เล็ก ๆ อย่างหนูหรือนก มักใช้คำว่า '吱' เพื่อเลียนแบบเสียงธรรมชาติ และเนื่องจากหนูเป็นสัตว์ที่ส่งเสียงแหลม จึงทำให้ 吱 มีความหมายถึงเสียงที่คล้ายกัน การเข้าใจว่าภาษาจีนมีคำเลียนเสียงธรรมชาติ (拟声词) มากมาย จะช่วยให้เห็นภาพว่าทำไม 口 ถึงเป็นส่วนประกอบหลัก

นอกจาก '吱声' และ '吱吱叫' แล้ว ยังมี '嘎吱' (เสียงเอี๊ยดอ๊าด เช่น เสียงประตู), '咯吱' (เสียงดังกรอบแกรบ เช่น เสียงเคี้ยว) และ '吱溜' (เสียงดังจี๊ด ๆ อย่างรวดเร็ว) คำเหล่านี้ใช้ในภาษาพูดเพื่อเลียนแบบเสียง ทำให้การสนทนามีชีวิตชีวา

คำทั่วไปที่มี 吱 ได้แก่: 吱声 (zhī shēng) — ส่งเสียง, พูดออกมา; 吱吱叫 (zhī zhī jiào) — ร้องจี๊ดๆ; 吱一声 (zhī yī shēng) — ส่งเสียงบอกสักหน่อย