วิธีเขียน 晴 (qíng) — ความหมาย “ท้องฟ้าแจ่มใส”

ลำดับขีด: เขียน '日' ก่อน (4 ขีด) แล้วตามด้วย '青' (8 ขีด) รวม 12 ขีด ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน '月' แทน '日' ทางซ้าย หรือลืมขีดกลางใน '青' จำไว้ว่า '日' ต้องแคบและสูง ส่วน '青' ส่วนบนเป็น '生' ที่มีขีดกลางยาว

晁 (cháo) หมายถึงชื่อสกุล และมี '日' อยู่บน '兆' ส่วน 晃 (huǎng) หมายถึงสว่างจ้า/โคลงเคลง มี '日' อยู่บน '光' ทั้งสามมี '日' เหมือนกัน แต่ส่วนประกอบต่างกัน: 晴 ใช้ '青' (สีฟ้า) 晁 ใช้ '兆' (ลาง) 晃 ใช้ '光' (แสง) จึงให้ความหมายต่างกัน

ใช้พูดถึงสภาพอากาศ เช่น 晴天 (วันฟ้าใส) หรือ 晴朗 (อากาศแจ่มใส) เวลาพยากรณ์อากาศมักใช้คำนี้ เช่น '明天是晴天' (พรุ่งนี้เป็นวันฟ้าใส) ใช้ในการสนทนาประจำวันเพื่อบอกว่าอากาศดี

ในวัฒนธรรมจีน '青' มักหมายถึงสีเขียวหรือฟ้า และใช้แทน 'ท้องฟ้า' ในคำโบราณ เช่น '青天' (ฟ้าสีคราม) การเข้าใจว่า '青' สื่อถึงท้องฟ้าจะช่วยให้จำความหมายของ 晴 ได้ง่ายขึ้น และยังเห็นความเชื่อมโยงกับคำอื่น เช่น '青天白日' (ฟ้าใสวันสว่าง)

晴 มักรวมกับคำบอกสภาพอากาศ เช่น 晴天 (วันฟ้าใส) 晴朗 (แจ่มใส) และ 放晴 (ท้องฟ้าแจ่มใสขึ้น) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 晴雨表 (บารอมิเตอร์) ซึ่งหมายถึงเครื่องวัดความกดอากาศ หรือใช้เปรียบเปรยถึงสิ่งที่บ่งบอกแนวโน้ม

คำทั่วไปที่มี 晴 ได้แก่: 晴天 (qíng tiān) — วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส; 晴朗 (qíng lǎng) — แจ่มใส, ปลอดโปร่ง; 放晴 (fàng qíng) — (ท้องฟ้า) แจ่มใสขึ้น