วิธีเขียน 孟 (mèng) — ความหมาย “ลำดับแรก (ของฤดูกาล), แซ่เมิ่ง”

ลำดับขีดของ孟 คือ ขีดแนวนอนสั้น, ขีดพับแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดพับแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดพับแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดพับแนวตั้ง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน '子' ด้านบนเล็กเกินไป หรือลืมขีดพับที่ '皿' ควรฝึกเขียน '子' ให้ชัดเจนก่อน แล้วค่อยเพิ่ม '皿' ด้านล่าง

孟 เน้นความหมายของ 'ลำดับแรก' ในขณะที่ 字 (zì) หมายถึง 'ตัวอักษร' และ 存 (cún) หมายถึง 'มีอยู่' 孟 มี '皿' ด้านล่าง ขณะที่ 字 มี '子' อยู่ใต้ '宀' (หลังคา) และ 存 มี '子' อยู่ข้าง '才' (มือ) การจำโครงสร้างจะช่วยแยกแยะได้

孟 ส่วนใหญ่ใช้เป็นนามสกุล (姓孟) และในคำที่เกี่ยวกับลำดับฤดูกาล เช่น 孟春 (เดือนแรกของฤดูใบไม้ผลิ) และ 孟冬 (เดือนแรกของฤดูหนาว) นอกจากนี้ยังใช้ในชื่อเฉพาะ เช่น 孟子 (เมิ่งจื่อ) นักปราชญ์สำคัญของลัทธิขงจื๊อ

ในสมัยโบราณ ลำดับบุตรจะเรียกว่า 孟仲叔季 โดย孟 คือคนโตสุด ซึ่งสะท้อนถึงระบบครอบครัวแบบจีนที่ให้ความสำคัญกับลำดับการเกิด และ孟子 (เมิ่งจื่อ) เป็นบุคคลสำคัญที่ทำให้ตัวอักษรนี้เป็นที่รู้จัก ผลงานของเขาเน้นเรื่องธรรมชาติที่ดีของมนุษย์

孟 สามารถใช้เป็นคำนำหน้าในคำที่เกี่ยวกับลำดับแรก เช่น 孟春 (ต้นฤดูใบไม้ผลิ), 孟夏 (ต้นฤดูร้อน), 孟秋 (ต้นฤดูใบไม้ร่วง), และ 孟冬 (ต้นฤดูหนาว) และใช้ในชื่อบุคคล เช่น 孟浩然 (Meng Haoran) กวีชื่อดังในสมัยถัง

คำทั่วไปที่มี 孟 ได้แก่: 孟子 (mèng zi) — เมิ่งจื่อ (เมนซิอุส); 姓孟 (xìng mèng) — นามสกุลเมิ่ง; 孟春 (mèng chūn) — เดือนแรกของฤดูใบไม้ผลิ