วิธีเขียน 躇 (chú) — ความหมาย “ลังเล”

จุดที่มักเขียนผิดคือส่วนขวา 著 ซึ่งมี 艹 (หญ้า) ด้านบน และ 者 (คน) ด้านล่าง ต้องระวังอย่าลืมจุดเล็กๆ ตรงกลางของ 者 ควรฝึกเขียนตามลำดับ: เริ่มจาก 足 (ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดซ้าย, ขีดหยุด, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดซ้าย, ขีดหยุด) แล้วตามด้วย 著 (艹, 丿, 一, 丨, 丿, 乀, 日) รวมทั้งหมด 18 ขีด

躇 หมายถึงลังเลหรือหยุดนิ่งไม่กล้าก้าว ส่วน 踱 (duó) หมายถึงเดินไปมาโดยไม่มีจุดหมาย และ 踵 (zhǒng) หมายถึงส้นเท้าหรือตามหลัง ตัวอย่างเช่น 踱步 (เดินไปมา) และ 接踵而至 (ตามกันมา) ทั้งสามตัวมีส่วนประกอบ '足' เหมือนกันแต่ความหมายต่างกันชัดเจน

躇 มักใช้ในภาษาเขียนหรือสำนวน ไม่ใช้ในบทสนทนาทั่วไป ตัวอย่างที่พบบ่อยคือ 踌躇 (ลังเล) และ 踌躇不前 (ลังเลไม่กล้าก้าวหน้า) มักใช้ในบริบทที่ต้องการสื่อถึงความไม่แน่ใจหรือการชั่งใจ เช่น '他踌躇了半天，还是决定不去' (เขาลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่ไป)

ตัวอักษร 躇 ปรากฏในวรรณคดีจีนโบราณ เช่น ในบทกวีของ 屈原 (Qu Yuan) ที่ใช้คำว่า 躇 ในการบรรยายถึงความทุกข์ใจและการลังเลของตัวละคร การเข้าใจถึงบริบทของกวีนิพนธ์จะช่วยให้เห็นภาพของการยืนนิ่งด้วยความไม่แน่ใจ ซึ่งเป็นอารมณ์ที่มนุษย์ทุกยุคทุกสมัยเข้าใจได้

躇 มักปรากฏในคำซ้อน 踌躇 (chóu chú) ซึ่งหมายถึงลังเล และยังใช้ในสำนวน 踌躇满志 (chóu chú mǎn zhì) ที่แปลว่าภาคภูมิใจในความสำเร็จ แต่ในคำนี้ 踌躇 กลับมีความหมายว่า 'มั่นใจ' มากกว่า 'ลังเล' เนื่องจากบริบทเปลี่ยนไป ตัวอย่างอื่น: 踌躇不前 (ลังเลไม่ก้าวหน้า) และ 踌躇未决 (ยังไม่ตัดสินใจ)

คำทั่วไปที่มี 躇 ได้แก่: 踌躇 (chóu chú) — ลังเล; 踌躇满志 (chóu chú mǎn zhì) — ภาคภูมิใจในความสำเร็จของตนเอง; 踌躇不前 (chóu chú bù qián) — ลังเลไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า