วิธีเขียน 簸 (bǒ/bò) — ความหมาย “ฝัด (ข้าว) / สั่นไหว”

คำแนะนำ: เขียน '竹' ให้เป็นสองส่วนเท่าๆ กันด้านบน (เหมือน '⺮') จากนั้นเขียน '其' ด้านล่าง โดยเริ่มจากเส้นแนวนอนสั้นๆ ตามด้วยเส้นแนวตั้งสองเส้น ขนานกัน แล้วจึงเขียนเส้นนอนยาวและเส้นประที่เหลือ จุดที่มักผิดคือการลืมเขียนเส้นเล็กๆ ด้านใน '其' (ที่เป็นเหมือนขีดกลาง) หรือเขียน '竹' ให้ห่างกันเกินไป ควรฝึกเขียนตามลำดับ: 竹 (6 ขีด) แล้วตามด้วย 其 (13 ขีด) รวม 19 ขีด

ทั้งสามตัวมีหมวด '竹' เหมือนกัน แต่ความหมายต่างกันชัดเจน: '簸' (bǒ) หมายถึงการฝัดหรือสั่นไหว ส่วน '篼' (dōu) หมายถึงตะกร้าหรือภาชนะสานที่ใช้ใส่ของ (คล้ายๆ กระบุง) และ '篾' (miè) หมายถึงซี่ไม้ไผ่หรือตอก (แถบไม้ไผ่ที่ใช้สาน) ดังนั้นแม้จะเกี่ยวข้องกับไม้ไผ่เหมือนกัน แต่ '簸' เน้นการกระทำ (ฝัด) มากกว่าตัวภาชนะ

คำที่พบบ่อยที่สุดคือ '颠簸' (diān bǒ) แปลว่าสั่นสะเทือนหรือกระแทก ใช้กับรถยนต์ที่วิ่งบนถนนไม่ดี เช่น 'รถ颠簸得很厉害' (รถสั่นมาก) และ '簸箕' (bò jī) คือกระด้งหรือที่ตักผง ซึ่งเป็นของใช้ในบ้าน นอกจากนี้ '簸荡' (bǒ dàng) ใช้กับเรือที่โคลงเคลงในทะเล

ในชนบทจีนโบราณ กระด้ง (簸箕) เป็นเครื่องมือสำคัญในการสีข้าว ชาวนาจะใช้กระด้งสานด้วยไม้ไผ่โยนข้าวขึ้นลงเพื่อให้แกลบปลิวไปตามลม การกระทำนี้เรียกว่า '簸' และยังใช้ร่อนแป้งหรือทำความสะอาดเมล็ดพืชด้วย ทุกวันนี้แม้จะมีเครื่องจักรทันสมัย แต่ในชนบทยังคงเห็นการใช้กระด้ง และคำว่า '簸' ยังคงใช้ในภาษาจีนกลางเพื่อหมายถึงการสั่นไหว

นอกจาก '颠簸' และ '簸箕' แล้ว ยังมี '簸动' (bǒ dòng) แปลว่าสั่นไหว ใช้กับวัตถุ เช่น '风把树叶吹得直簸动' (ลมพัดใบไม้สั่นไหว) และ '簸扬' (bǒ yáng) แปลว่าฝัดหรือร่อน (เมล็ดพืช) เพื่อแยกสิ่งเจือปน เช่น '农民在簸扬稻谷' (ชาวนากำลังฝัดข้าวเปลือก) คำเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า '簸' มักใช้กับการสั่นหรือการแยกสิ่งของ

คำทั่วไปที่มี 簸 ได้แก่: 颠簸 (diān bǒ) — สั่นสะเทือน / กระแทก (ตามสภาพถนน); 簸荡 (bǒ dàng) — โคลงเคลง สั่นคลอน; 簸箕 (bò jī) — กระด้ง / ที่ตักผง