วิธีเขียน 芥 (jiè) — ความหมาย “เจี้ย (มักใช้ในคำว่า มัสตาร์ด หรือ ผักกาดเขียว)”

เริ่มจากเขียน 艹 ก่อน โดยลากเส้นแนวนอนยาว แล้วเขียนเส้นแนวตั้งสองเส้นตัดลงมา จากนั้นเขียน 介 โดยเริ่มจากเส้นแนวนอนสั้นๆ ตรงกลาง ตามด้วยเส้นแนวตั้งลงมา แล้วเขียนเส้นโค้งสองข้าง ระวังอย่าให้ 介 ติดกับ 艹 มากเกินไป ควรมีช่องว่างเล็กน้อย

芥 มี 艹 อยู่ด้านบนและ 介 ด้านล่าง ในขณะที่ 兹 มี 丷 (จุดสองจุด) อยู่ด้านบนและ 幺 สองตัวด้านล่าง ส่วน 艻 มี 艹 กับ 力 (แรง) ด้านล่าง ซึ่งหมายถึงพืชที่มีหนาม จำง่ายๆ ว่า 芥 คือผักที่มีรสเผ็ด (มัสตาร์ด) 兹 คือ 'นี้' หรือ 'เจริญ' และ 艻 คือต้นหนาม

芥 มักปรากฏในคำที่เกี่ยวกับอาหาร เช่น 芥末 (วาซาบิหรือมัสตาร์ด) และ 芥蓝 (ผักคะน้า) ซึ่งเป็นผักที่พบได้ทั่วไปในร้านอาหารจีน นอกจากนี้ 芥菜 (ผักกาดเขียว) ก็เป็นผักที่ใช้ทำผักดองหรือแกงจืด

芥 มักถูกใช้เป็นอุปมาสำหรับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ หรือไม่สำคัญ เช่น คำว่า 芥蒂 (ความขุ่นเคืองใจ) หมายถึงความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ ที่ติดค้างในใจ เหมือนเมล็ดมัสตาร์ดที่เล็กแต่ให้รสเผ็ดร้อน การเข้าใจสิ่งนี้ช่วยให้เห็นว่าภาษาจีนใช้ภาพจากธรรมชาติมาอธิบายอารมณ์

芥 ใช้เป็นคำนำหน้าในการสร้างชื่อผัก เช่น 芥菜 (ผักกาดเขียว) 芥蓝 (ผักคะน้า) และ 芥末 (มัสตาร์ด) ซึ่งล้วนเกี่ยวกับพืชที่กินได้ นอกจากนี้ยังมีคำว่า 芥子 (เมล็ดมัสตาร์ด) และ 芥蒂 (ความไม่พอใจเล็กน้อย) ที่ใช้ในบริบทเชิงอุปมา

คำทั่วไปที่มี 芥 ได้แก่: 芥末 (jiè mò) — มัสตาร์ด หรือ วาซาบิ; 芥蓝 (jiè lán) — ผักคะน้า; 芥菜 (jiè cài) — ผักกาดเขียว