วิธีเขียน 暹 (xiān) — ความหมาย “สยาม”

ลำดับขีดเริ่มจากซ้ายไปขวา: เขียน '日' ก่อน (ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน) แล้วจึงเขียน '進' โดยเริ่มจาก '辶' (ขีดจุด ขีดแนวนอน ขีดโค้ง) ตามด้วย '隹' (ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน) ระวังอย่าลืมจุดบน '辶' และอย่าเขียน '日' ให้ใหญ่เกินไป ควรสมดุลกับ '進'

暹 (xiān) หมายถึงสยาม ส่วน 暄 (xuān) หมายถึงอบอุ่นหรือแสงแดดอ่อน ๆ และ 暆 (yí) หมายถึงพระอาทิตย์ตก ตัว 暹 มี '進' เป็นส่วนประกอบให้เสียงและความหมาย แต่ 暄 มี '宣' และ 暆 มี '施' ซึ่งให้เสียงต่างกัน ความหมายจึงต่างกันโดยสิ้นเชิง แม้จะมีหมวด '日' เหมือนกัน

ปัจจุบัน 暹 ไม่ค่อยใช้เดี่ยว ๆ แต่พบในคำที่เกี่ยวกับประเทศไทย เช่น '暹罗猫' (แมววิเชียรมาศ) '暹罗湾' (อ่าวไทย) และ '暹罗人' (ชาวสยาม) นอกจากนี้ยังใช้ในชื่อทางประวัติศาสตร์ เช่น อาณาจักรสยาม หรือในชื่อธุรกิจบางแห่งที่สื่อถึงความเป็นไทย

暹 เป็นชื่อที่ชาวจีนใช้เรียกอาณาจักรสยาม (ประเทศไทยในอดีต) ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวนและหมิง คำนี้ปรากฏในบันทึกการเดินทางของเจิ้งเหอ และต่อมาใช้ในเอกสารทางการทูต ตัวอักษรนี้สะท้อนการรับรู้ของจีนต่อดินแดนทางใต้ที่เจริญรุ่งเรืองและมีวัฒนธรรมพุทธที่เข้มแข็ง

暹 มักรวมกับคำอื่นเพื่อบอกความเกี่ยวข้องกับประเทศไทย เช่น '暹罗' (สยาม) '暹罗猫' (แมววิเชียรมาศ) '暹罗湾' (อ่าวไทย) '暹罗人' (ชาวสยาม) และ '暹罗文化' (วัฒนธรรมสยาม) ในทางประวัติศาสตร์ยังมี '暹罗国' (ประเทศสยาม) ซึ่งใช้ในเอกสารโบราณ

คำทั่วไปที่มี 暹 ได้แก่: 暹罗猫 (xiān luó māo) — แมววิเชียรมาศ; 暹罗湾 (xiān luó wān) — อ่าวไทย; 暹罗人 (xiān luó rén) — ชาวสยาม