วิธีเขียน 蓉 (róng) — ความหมาย “ดอกบัว, ดอกชบา (มักใช้ในชื่อเฉพาะ)”

ควรเขียน 艹 ให้เป็นแนวนอนกว้าง ๆ ก่อน จากนั้นเขียน 容 โดยให้ส่วน 宀 (หลังคา) คลุม 谷 (หุบเขา) ให้มิดชิด ระวังอย่าให้ส่วน 谷 เขียนใหญ่เกินไป เพราะจะทำให้ตัวอักษรดูไม่สมดุล ฝึกเขียนบ่อย ๆ จะจำได้เอง

莿 (cì) มีความหมายว่า หนาม ใช้กับพืชมีหนาม ส่วน 菀 (wǎn) หมายถึง ต้นไม้ที่เจริญเติบโตดี 蓉 ต่างจากทั้งสองเพราะหมายถึงดอกไม้โดยเฉพาะ และยังใช้ในชื่อเฉพาะ เช่น 芙蓉 ซึ่งเป็นชื่อดอกไม้และชื่อสถานที่

蓉 มักใช้ในชื่อเฉพาะ เช่น 蓉城 (ชื่อเล่นของเฉิงตู) และ 芙蓉 (ดอกชบาหรือดอกบัว) นอกจากนี้ยังพบในคำว่า 椰蓉 (มะพร้าวขูดฝอย) ซึ่งใช้ทำขนมหวาน

芙蓉 เป็นดอกไม้ที่มีความหมายเชิงสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมจีน หมายถึงความงามและความบริสุทธิ์ กวีมักใช้ 芙蓉 ในการเปรียบเทียบกับหญิงงาม นอกจากนี้ 蓉城 ยังเป็นชื่อเล่นของเฉิงตู เนื่องจากในอดีตเมืองนี้เต็มไปด้วยต้น芙蓉

蓉 มักทำหน้าที่เป็นคำนามในคำประสม เช่น 芙蓉 (ดอกไม้), 椰蓉 (มะพร้าวขูด), และ 蓉城 (ชื่อเมือง) เมื่อรวมกับคำอื่นจะให้ความหมายเฉพาะ เช่น 芙蓉花 (ดอกชบา) หรือ 椰蓉面包 (ขนมปังไส้มะพร้าว)

คำทั่วไปที่มี 蓉 ได้แก่: 芙蓉 (fú róng) — ดอกชบาจีน หรือ ดอกบัว; 椰蓉 (yē róng) — มะพร้าวขูดฝอย; 蓉城 (róng chéng) — เมืองหรงเฉิง (ชื่อเล่นของเมืองเฉิงตู)