วิธีเขียน 豌 (wān) — ความหมาย “ถั่วลันเตา”

ลำดับขีดเริ่มจาก '豆' (ขีดแนวนอน, แนวตั้ง, ปิด, จุด, จุด, ขีดนอน) แล้วตามด้วย '宛' (จุด, จุด, ขีดแนวนอน, ขีดโค้ง, ขีดเฉียง, ขีดหัก, ขีดโค้ง) ระวังอย่าลืมขีดเล็กๆ ใน '豆' และอย่าเขียน '宛' ให้แคบเกินไป ฝึกเขียนหลายๆ ครั้งโดยเน้นที่การทรงตัวของ '豆' ทางซ้ายและ '宛' ทางขวาให้สมดุลกัน

豌 มี '豆' เป็นส่วนประกอบและออกเสียงว่า wān ส่วน 豊 (lǐ) มี '豆' เป็นส่วนล่างแต่ส่วนบนเป็น '曲' (โค้ง) และ 豊 หมายถึง 'พิธีกรรม' หรือ 'เครื่องบูชา' ไม่เกี่ยวกับถั่ว แม้ว่าทั้งคู่จะมี '豆' แต่โครงสร้างและความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง ควรสังเกตว่า '豌' มี '宛' ทางขวา ในขณะที่ '豊' มี '曲' อยู่ด้านบน

豌 มักใช้ในคำว่า '豌豆' (ถั่วลันเตา) ซึ่งเป็นอาหารทั่วไป เช่น ใช้ทำ '豌豆炒肉' (ถั่วลันเตาผัดหมู) หรือ '豌豆黄' (ขนมวุ้นถั่ว) ในประเทศจีน '豌豆苗' (ยอดถั่ว) ก็เป็นผักยอดนิยม นำไปผัดหรือลวกจิ้มน้ำพริก

ถั่วลันเตาเป็นพืชที่มีประวัติยาวนานในจีน ปรากฏในตำราอาหารโบราณ และ '豌豆黄' เป็นขนมหวานที่มีชื่อเสียงของราชวงศ์ชิง ทำจากถั่วลันเตาบดละเอียดผสมน้ำตาล มีเนื้อเนียนละเอียด การรู้จักอาหารเหล่านี้ช่วยให้จำความหมายของตัวอักษรได้ง่ายขึ้น เพราะเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมการกิน

豌 มักรวมกับคำอื่นเพื่อบอกชนิดของถั่วหรือผลิตภัณฑ์ เช่น '豌豆' (ถั่วลันเตา) '豌豆苗' (ยอดถั่ว) '豌豆粉' (แป้งถั่ว) และ '豌豆黄' (ขนมวุ้นถั่ว) ตัวอย่างประโยค: '我买了一袋豌豆' (ฉันซื้อถั่วลันเตาหนึ่งถุง) และ '豌豆苗很好吃' (ยอดถั่วอร่อยมาก)

คำทั่วไปที่มี 豌 ได้แก่: 豌豆 (wān dòu) — ถั่วลันเตา; 豌豆苗 (wān dòu miáo) — ยอดถั่วลันเตา (โต้วเหมี่ยว); 豌豆黄 (wān dòu huáng) — วุ้นถั่วเหลือง (ขนมหวานปักกิ่ง)