วิธีเขียน 艮 (gěn) — ความหมาย “เกิ้น (หนึ่งในแปดทิศของปากั้ว)”

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียนส่วนล่างเป็น '己' หรือ '已' แต่จริงๆ แล้วต้องเป็น '彐' ซึ่งมีเส้นแนวนอนสามเส้นและเส้นขีดลงมาเฉียงๆ จำไว้ว่าลำดับขีดคือ: ขีดแนวนอนบน, ขีดแนวนอนกลาง, ขีดแนวนอนล่าง, เส้นขีดลง, เส้นขีดซ้าย, เส้นขีดขวา รวม 6 ขีด

良 (liáng) แปลว่าดี ประกอบด้วย艮เพิ่มขีดและจุด 艰 (jiān) แปลว่ายาก ประกอบด้วย艮และ又 (มือ) ซึ่งหมายถึงการขัดขวางหรืออุปสรรค 艮เองหมายถึงการหยุดนิ่งหรือภูเขา ไม่ได้มีความหมายเชิงบวกหรือลบในตัวเอง

艮ไม่ค่อยใช้ในภาษาพูดทั่วไป แต่ใช้ในคัมภีร์อี้จิงและปรัชญาจีนเพื่ออธิบายหลักการของการหยุดนิ่งและความสงบ เช่น ในคำว่า艮止 (gěn zhǐ) หมายถึงการหยุดยั้ง หรือการรู้จักหยุดเมื่อควรหยุด

ในอี้จิง艮เป็นหนึ่งในแปดกัว (八卦) แทนทิศตะวันออกเฉียงเหนือและฤดูหนาว ภูเขาเป็นสัญลักษณ์ของความสงบและความมั่นคง การเรียนรู้艮ช่วยให้เข้าใจแนวคิดของ 'การรู้จักพอ' (知止) ในปรัชญาจีน ซึ่งสำคัญมาก

艮ใช้เป็นส่วนประกอบในตัวอักษรอื่น เช่น 良 (ดี) เพิ่มขีดและจุด, 艰 (ยาก) เพิ่ม又, และ 限 (จำกัด) เพิ่ม阜 (เนินดิน) ตัวอย่างเช่น '艮直' (gěn zhí) หมายถึงตรงไปตรงมาและทื่อๆ ใช้พูดถึงคนที่พูดตรงเกินไป

คำที่พบบ่อยที่สุดคือ艮卦 (gěn guà) ซึ่งเป็นชื่อของกัวในอี้จิง และ艮止 (gěn zhǐ) ที่ใช้ในบริบทของการฝึกสมาธิหรือการควบคุมตนเอง นอกจากนี้ยังมี '艮人' (gěn rén) ที่หมายถึงคนหัวรั้นหรือดื้อรั้นในภาษาปาก

คำทั่วไปที่มี 艮 ได้แก่: 艮卦 (gěn guà) — กว้าเกิ้น (สัญลักษณ์แห่งภูเขาในปากั้ว); 艮直 (gěn zhí) — ตรงไปตรงมา, ทื่อๆ; 艮止 (gěn zhǐ) — หยุดนิ่ง, การหยุด (ตามความหมายในคัมภีร์อี้จิง)