旲 (tái) Nasıl Yazılır — Anlamı “Büyük, ulu (eski dil)”

Yazarken '大' kısmını üstte geniş tutun, '日' kısmını altta ortalanmış şekilde küçük yazın. Sık yapılan hata, '日' kısmını çok büyük yazıp dengeyi bozmaktır. Stroke sırası: önce '大' (yatay, dikey, sol-sağ), sonra '日' (dikey, yatay, kanca, iç yatay, alt yatay).

旦 (dàn) 'şafak' anlamında, '日' üzerinde bir çizgi ile güneşin doğuşunu gösterir; 旧 (jiù) 'eski' anlamında, '日' ve '丨' ile eski güneşi simgeler. 旲 ise '大' ve '日' birleşimiyle 'büyük güneş' fikrini verir; bu yüzden anlam ve yapı olarak ayrılırlar.

旲 modern Çincede nadir kullanılır, daha çok eski metinlerde veya klasik şiirlerde 'ulu, büyük' anlamında geçer. Örneğin '旲公' saygıdeğer bir beyefendi için kullanılır; '旲阳' ise büyük güneşi betimler.

Eski Çin'de güneş, imparatorun ve gökyüzünün sembolüydü; '大' ile birleşerek 'ulu' kavramı güç ve otoriteyi ifade ederdi. Bu karakter, antik metinlerdeki unvanlarda ve betimlemelerde görülür.

旲 genellikle tek başına kullanılmaz, ancak '旲公' (ulu bey), '旲阳' (büyük güneş) gibi bileşiklerde görülür. Ayrıca '旲旲' parlak ve gür anlamında ikileme olarak kullanılır.

旲 içeren yaygın kelimeler: 旲旲 (tái tái) — Parlak, gür; 旲公 (tái gōng) — Ulu bey, büyük efendi; 旲阳 (tái yáng) — Büyük güneş.